بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است
بر طرف چمن روی دل افروز خوش است
ازدی که گذشت هرچه بگویی خوش نیست
خوش باش و مگو زدی که امروز خوش است
"خیام"
پ.ن:
- اللهم عجل لولیک الفرج
- امیدوارم امسال سال پیروزی مسلمانان بحرین، یمن، لیبی و... برحاکمان ظالمشان
باشد . (+)
عاشق آن صخره هایم، ماه را هم دوست دارم
"کفش هایم کو؟..." که من این راه را هم دوست دارم
اشک با من مهربان است و تبسّم مهربان تر
شور و لبخند و دریغ و آه را هم دوست دارم
گر چه خارم، گاه گاهی راه دارم در گلستان
گرچه خاکم، خاک آن درگاه را هم دوست دارم
عاشقم بر ذکر "یا رحمان" و" یا حنّان" و "یا هو"
ذکر "یا منّان" و "یا الله" را هم دوست دارم
عاشق شمسم، ولی حلّاج را هم می پسندم
سوز و حال خواجه عبدالله را هم دوست دارم
یوسفی گم کرده ام چون روزهای عمر و هر شب
سر فرو بردن درون چاه را هم دوست دارم
با غریبان زمین هر لحظه در خود می گدازم
راستش این غربت جانکاه را هم دوست دارم
شنبه ها تا جمعه ها را داغدار انتظارم
حسرت آن جمعه ناگاه را هم دوست دارم
گرچه ، مرگ - این خلوت نایاب - را هم می ستایم
زندگی این فرصت کوتاه را هم دوست دارم
"علی رضا قزوه"
دیوار پریشانی ام تا آسمان رسیده
پس کی می آیی
و با تلنگری
آن را
فرو می ریزی؟
دل تنگی هایم را در میان گندم زار زمزمه می کنم
شاید روزی
باد...
آن ها را
به گوش تو
برساند !
با یه حساب سرانگشتی هفت ، هشت نفری میشن از فامیل و دوستو
آشنا که پارسال بودنو امسال نیستن .
یاد پدربزرگم افتادم ،سه بهار میشه که دیگه بین ما نیست. نیست که از
وسط قرآن به ما نوه ها عیدی بده،که بهمون لبخند بزنه،که از درسو کارو
زندگیمون بپرسه . دلم براش تنگ شده .
ای مرگ
عمری به اسارت تو بودم ای مرگ !
لرزان به اشارت تو بودم ای مرگ !
امروز خوش آمدی ، صفا آوردی
مشتاق زیارت تو بودم ای مرگ !
"علی رضا قزوه"
باران که می بارد ،
از خدا خجالت می کشم ،
ما زمینیان...
لایق اینهمه رحمت
نیستیم !
خدایا امسال هم گذشت و من بندگی نکردم ، عاقل نشدم ، با ایمان
نشدم ، همان بنده ی سال قبل ماندم . فرصت های زیادی را ازدست
دادم ، دست های زیادی که به سمتم دراز شد ندیدم ، نصیحت های
دلسوزانه را نشنیدم و یک سال دیگر به شرمندگی من اضافه شد .
انگار راه بندگی کردن را گم کرده ام !
خدایا شرمنده ام از این همه بازیگوشی و بی عقلی . تا کی من باید
بچه گی کنم و تو بزرگی کنی، من گناه کنم و تو ببخشی، من گمراه
شوم و تو دستم را بگیری ، من دلتنگ شوم و تو تمام وجود من را
پرکنی ؟!
خدایا ، شرمنده ام ...
در سینه ام دوباره غمی جان گرفته است
((امشب دلم به یاد شهیدان گرفته است))
تا لحظه های پیش دلم گور سرد بود 
اینک به یمن یاد شما جان گرفته است
در آسمان سینه ی من ابر بغض خفت
صحرای دل بهانه ی باران گرفته است
از هرچه بوی عشق تهی بود خانه ام
اینک صفای لاله و ریحان گرفته است
دیشب دوچشم پنجره درخواب می خزید
امشب سکوت پنجره پایان گرفته است
امشب فضای خانه ی دل سبزو دیدنی است
در فصل زرد ، رنگ بهاران گرفته است
"سلمان هراتی"
خونه در حال تکونده شدنه ، هرکی داره یه کاری می کنه،افتخاری هم
برای خودش می خونه : "کجا سفر رفتی ؟ که بی خبر رفتی ... " اما
من از زیر کار در رفتم و پریدم تو غار تنهاییم .
سال هشتادونه داره راستی راستی تموم میشه ،امسال سال عجیبی
بود ، بخاطر اینکه هیچ کدوم از سالهای عمرم به این بدی نبود ، اتفاقای
تلخ امسال من هر کدوم به تنهایی می تونست یه نفرو از پا در بیاره،بازم
خدارو شکر می کنم که بدتر از این نشد،ماراضییم به رضای خدا ولی با
تمام وجود از خدا می خوام که سال نود رو سال خوبی برامون قرار بده
الهی آمین.
آخ مثل اینکه فهمیدن من در رفتم اومدن منو ببرن خونه تکونی ! ای بابا
کجا می شه فرار کرد از دست این همه کار ؟؟!!
بهار آمد از کوه انبوه
شکفتن شد آغاز
دریغا که من چون زمستان سردی
به پایان رسیدم
"سلمان هراتی"
باز یادم رفته بود کلید کمدو کجا گذاشتم داشتم دنبالش می گشتم
که دیدم علی جلوی در ایستاده ، گفتم : الان پیداش می کنم، صبرکن ،
از دست بچه ها مجبورم خوراکی ها رو بگذارم تو کمد ، یه لحظه دیدم
داره می خنده گفتم چیه چرا می خندی؟ گفت:قربون حواس جمع کلید
رودر آبجی نگاه کردم به در و یه دفعه دوتایی زدیم زیرخنده ،صدای صادق
بلند شد :چه خبره اونجا ؟ دیر شد ، گفتم الان میایم ، از تو کمد پاکت
پسته و خرما رو برداشتم دادم به علی بگذاره تو ساکش ، گفتم وقت
نکردم دو قسمت کنم خودت نصفشونو بده به صادق، که یه دفعه دیدم
اخم کرد گفت: این رسم شوهر داری نیست آبجی، چفیشو باز کرد و یه
مشت پسته و یه مشت خرما ریخت توش ، گفت : این برای من کافیه ،
خواستم بگم نه که صادق اومد تو ، با نگاهش بهم فهموند که دیر شده
پاکتارو دادم دست صادق ، سینی رو برداشتم دنبالشون رفتم تا دم در ،
علی گفت : اگه قرار باشه هر دفعه یه کاسه به این بزرگی آب بریزی
پشت سرمون که ... حرفش تمام نشده بود که صادق دست علی
روکشید که یعنی عجله کن . خداحافظی کردند و از زیر قرآن ردشون
کردم ،آب رو که ریخم پشت سرشون دیدم تو پیچ کوچه گم شدند
نمی دونم چرا اینبار یه حس عجیبی داشتم ،چرا انقدر عجله داشتند ؟!
می دونستم عملیات سختی درپیش دارند .
اتفاقات اون روز هنوز جلوی چشممه درست بیست سال گذشته از
اون روز ، به خودم که اومدم دیدم سر چهارراهم ماشینا داشتن نزدیک
می شدند ، جمعیت دورشونو گرفته بود، پاهام یاریم نمی کرد برم جلو ،
تابوتا رو روهم گذاشته بودند چهار تا ماشین بزرگ بود ، صادق گفت:
همشون گمنامند !
وای خدا یعنی علی من بین اینهاست ؟
قبلا
در سر شور داشتم
حالا...
در دل !
یک نفر همه چیز را جابجا کرده!
حرف های ما هنوز ناتمام ...
تا نگاه می کنی :
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی !
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود
آی ...
ای دریغ و حسرت همیشگی !
ناگهان
چقدر زود
دیر می شود!
"قیصر امین پور"
دلم تنگ شده برای بهشت کوچکم ،بهشتی سراسر آرامش ، سراسر
عشق ، بهشتی لاله گون ، سبز ، سفید ، سرخ . بهشت من همین
نزدیکیست ، همینجا در این شهرشلوغ و پر از غم ، چه سری دارد این
بهشت که از لحظه ی ورود به آن آسمان رنگ دیگری می شود ، آنجا
بوی سیب می آید ، بوی خاک کربلا ، بوی شلمچه ، بوی هویزه ، بوی
هور العظیم ، بوی پیراهن خاکی.
چقدر دلم تنگ شده برای خانه کوچک ننه علی.
آدم با ادب کیه ؟ چرا یه نفر با ادب می شه یه نفر بی ادب ؟ آیا
ادب به سطح تحصیلات و میزان ثروت آدما بستگی داره ؟
جواب دادن به تک تک این سوالات کار سختیه ،انسان موجود پیچیده ایه.
شاید هرکسی ادب رو اون جور که می خواد معنی کنه ، این جامعه
است که تشخیص می ده ما با ادبیم یا نه و خوب ممکن یه رفتار تو یه
جمعی بی ادبی نباشه ولی جای دیگه بی ادبی به حساب بیاد .اگه
بخوایم ببینیم که فرد با ادبی هستیم یا نه باید رفتارمونو با دستوراتی
که تو دینمون هست بسنجیم این می تونه معیار خوبی باشه برای
تشخیص افراد با ادب.معمولا محیط زندگی رو رفتار آدما تاثیر می ذاره و
می تونه فرد رو با ادب کنه یابی ادب. تحصیلات هم می تونه همین کارو
بکنه ولی کمتر ، افراد زیادی هستند با وجود تحصیلات بالا بی ادبند در
مورد طبقه ی اجتماعی هم دقیقا همینو می شه گفت .
این روزا آدمای زیادی می بینیم که خیلی راحت شروع به فحاشی
می کنند ، دیگه داره برامون عادی می شه و این چقدر زشته . این
افراد آدمای ضعیفی هستند که با منطق نمی تونند حرف بزنند و درک
پایینی از زندگی اجتماعی دارند در برابر اینجور افراد فقط باید سکوت
کرد این بهترین راهه.
صبح بیتو رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد بیتو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد بیتو میگویند تعطیل است کار عشقبازی عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد جغد بر ویرانه میخواند به انکار تو اما خاک این ویرانهها بویی از آن گنجینه دارد خواستم از رنجش دوری بگویم یادم آمد عشق با آزار خویشاوندی دیرینه دارد روی آنم نیست تا در آرزو دستی برآرم ای خوش آن دستی که رنگ آبرو از پینه دارد در هوای عاشقان پر میکشد با بیقراری آن کبوتر چاهی زخمی که او در سینه دارد ناگهان قفل بزرگ تیرگی را میگشاید آنکه در دستش کلید شهر پر آیینه دارد
"قیصر امین پور"
دو سال ، چهار سال ، ده سال ، چند سال وقت لازمه برای شناخت یه
آدم ؟ خیلیا میگن به آدمش و شرایط و خیلی چیزای دیگه بستگی داره،
شاید اینا درست باشه ولی من جور دیگه ای فکر میکنم آدما رو فقط از
روی ایمانشون میشه شناخت ایمان مثل یه قالب که به آدم فرم وشکل
میده نمیذاره آدم هر کاری دلش میخواد بکنه در نتیجه درک و شناخت
یه آدم با ایمان برای دیگران راحت میشه،البته من از ایمان واقعی حرف
میزنم . میدونم که پیداکردن یه آدم با ایمان واقعی خیلی سخته. کسی
که یه ذره ایمان داشته باشه خیلی بهتر از آدم بی ایمانه و بیشترمیشه
روش حساب کرد .
این شیفتگان که در صراطند همه
جوینده ی چشمه ی حیاتند همه
حق میطلبند و خود ندانند آنرا
در آب به دنبال فراتند همه
" امام خمینی (ره) "
هشتم اسفند سال 65 روز شهادت حاج حسین خرازی است.
وصیتنامه حاج حسین خرازی:
بسمالله الرحمن الرحیم
... از مردم میخواهم که پشتیبان ولایت فقیه باشند ، راه شهدای ما
راه حق است، اول میخواهم که آنها مرا بخشیده و شفاعت مرا در روز
جزا کنند و از خدا میخواهم که ادامهدهنده راه آنها باشم. آنهایی که با
بودنشان و زندگی شان به مادرس ایثار دادند.با جهادشان درس مقاومت
و با رفتنشان درس عشق به ما آموختند . از مسئولین عزیز و مردم
حزبالهی میخواهم که در مقابل آن افرادی که نتوانستند از طریق
عقیده ، مردم را از انقلاب دور و منحرف کنند و الان در کشور دست به
مبارزه دیگری از طریق اشاعه فساد و فحشا و بیحجابی زدهاند در
مقابل آنها ایستادگی کنید و با جدیت هر چه تمامتر جلو این فسادها را
بگیرید.
استغفرالله ، خدایا امان از تاریکی و تنگی و فشار قبر و سوال نکیر و
منکر در روز محشر و قیامت ، به فریادم برس . خدایا دلشکسته و
مضطرم، صاحب پیروزی و موفقیت تو را میدانم و بس. و بر تو توکل دارم.
خدایا تا زمان عملیات ، فاصله زیادی نیست ، خدایا به قول امام خمینی
[ره] تو فرمانده کل قوا هستی ، خودت رزمندگان را پیروز گردان ، شر
مدام کافر را از سر مسلمین بکن . خدایا! از مال دنیا چیزی جز بدهکاری
و گناه ندارم . خدایا! تو خود توبه مرا قبول کن و از فیض عظمای شهادت
نصیب و بهرهمندم ساز و از تو طلب مغفرت و عفو دارم ... میدانم در امر
بیت المال امانتدار خوبی نبودم و ممکن است زیادهروی کرده باشم ،
خلاصه برایم رد مظالم کنید و آمرزش بخواهید.
والسلام حسین خرازی - 1/10/1365
رسیدم تا اجل، امّا رسیدن شد فراموشم
دمیدم در نی دنیا، دمیدن شد فراموشم
سرم با خندۀ گل گرم شد در فصل گلچینی
دلم چون سیب سرخ افتاد، چیدن شد فراموشم
ندای ارجعی گل کرد، برگشتم دمی تا خود
همین که پر در آوردم پریدن شد فراموشم
مرید غیرتم، از خود گذشتن رفت از یادم
شهید حیرتم در خون تپیدن شد فراموشم
صدای سرمۀ چشمت گلوی دیدهام را سوخت
که از شرم تماشایت شنیدن شد فراموشم
چنان از آخرت گفتم که دنیا گشت عقبایم
چنان گرم تماشایم که دیدن شد فراموشم
به تعقیب نمازی بیاذان درخود فرو رفتم
رکوعم، سجدهام کج شد، خمیدن شد فراموشم
شب جان کندن آمد باز دل بستم به دل دادن
تب دل بردن آمد، دل بریدن شد فراموشم
دگر زیر سر من بالشی از گریه بگذارید
چهل سال است راحت آرمیدن شد فراموشم
اگر گفتند نامت چیست در غوغای من ربّک
بگو من هم ملک بودم، پریدن شد فراموشم
"علیرضا قزوه "
می دونست که داره بهترین دوستشو از دست میده ، دلشوره امانشو
بریده بود .چرا اینطوری شد؟!همه چیز که خوب بود .به آسمون نگاه کرد
تاریک بود و ابری انگار آسمونم باهاش قهر بود،یک لحظه تمام وجودش پر
از تنهایی شد، می خواست بهش زنگ بزنه ولی غرورش چی می شد؟
چه غوغایی بود تو دلش ، داشت خاطراتشو مرور می کرد ، دنبال مقصر
می گشت که انگاریکی بهش تلنگر زد دقت کرد صدای اذان میومد یعنی
صبح شده؟سجادشو باز کرد تسبیحی که ازش هدیه گرفته بود نظرشو
جلب کرد ، وای از این دلشوره . نمازش که تموم شد آرومتر شده بود
ولی دلش می خواست گریه کنه ، دست خودش نبود قطره های اشک
روی صورتش مسابقه گذاشته بودند، به آسمون نگاه کرد، داشت بارون
می بارید . از ته دل گفت:خدایا کمکش کن .
یک کلبه ی خراب و کمی پنجره
یک ذره آفتاب و کمی پنجره
ای کاش جای این همه دیوارو سنگ
آیینه بود و آب و کمی پنجره
در این سیاه چال سراسر سوال
چشم و دلی مجاب و کمی پنجره
بویی ز نان و گل به همه می رسید
با برگی از کتاب و کمی پنجره
موسیقی سکوت شب و بوی سیب
یک قطعه شعر ناب و کمی پنجره
"قیصر امین پور"
چه بد توشه ای است برای معاد دشمنی با بندگان . امام علی (ع)
اولین بار که این حدیثو روی دیوار یه ساختمون دیدم یه حس عجیبی
به من دست داد .اون زمان مفهوم این جمله رو درک نکردم شاید بخاطر
این بود که هیچ وقت دشمن نداشتم یا با کسی دشمن نبودم ، اما با
گذشت زمان و ورود به اجتماع ،یواش یواش فهمیدم که دشمنی یعنی
چی . واقعا چرا ما آدما اینطوری هستیم ، حاضریم برای رسیدن به
منافعمون چشمامونو روی خیلی چیزا ببندیمو دست به هرکاری بزنیم
تازه ادعای مسلمونیمونم گوش فلکو کرکرده ، کاش تو عمل مسلمون
بودیم نه درحرف ،کاش به جای اینکه فقط به فکرخودمون باشیم کمی
هم به فکر دیگران باشیم منافع کل رو در نظر بگیریم و سعی کنیم تا
اونجایی که می تونیم بنده ی خدا باشیم اونم به معنی واقعی .کاش
به آخرت ایمان داشتیم .
عالم محضر خداست در محضر خدا معصیت نکنیم. ( حضرت امام خمینی ره )
نوبت درست لحظه ی آخر به ما رسید
انسان به عاشقانه ترین ماجرا رسید
حوا درنگ کرد ،زمین سیب سرخ شد
آدم سکوت کرد ، قیامت فرا رسید
کشتی شکستگان و رسولان ناامید
در انتظار معجزه ماندند تا رسید
از دشت ها، تلاوت باران شروع شد
از کوه ها، به گوش بیابان صدا رسید
تاریخ ایستاد، جهان مکث کرد و بعد
فواره ای بلند شد و تا خدا رسید
پیغمبری به رنگ گل سرخ باز شد
عطر تنش به دورترین روستا رسید
"عبدالجبار کاکایی"
